وطنم پاره تنم لزور

آنچه را که مشاهده می‌فرمایید نمایی بسیار کوچک از زیبایی‌های کم‌نظیر روستای بزرگ لزور است. موهبتی که لزور را به عروس روستاهای منطقه تبدیل نموده و شاید کمتر جایی بتوان این همه زیبایی را یک‌جا یافت. با تصاویر زیر، زمستان لزور را به دیده نشانده و در سرمای شیرین آن سیری شاکرانه داشته باشیم و قدرت شکوهمند قادر یکتا را با دیده جان نظاره‌گر گردیم.

منبع : www.yasenabi.blogfa.com

روستای لزور در دهستان قزقانچای از بخش ارجمند شهرستان فیروزکوه، در فاصله 165 کیلومتری شمال شرقی تهران و در 45 کیلومتری شمال غربی فیروزکوه در میان رشته کوههای البرز قرار دارد. این روستا در انتهای یک جاده اسفالته منشعب از جاده تهران – فیروزکوه واقع شده است. ارجمند، مرکز بخش، در 7کیلومتری لزور به طرف تهران واقع است. مشخصات کلی روستای لزور بدین صورت است که این روستا دارای یک خیابان اصلی اسفالته و چند معابر فرعی اسفالته یا خاکی است. از این روستا یک رودخانه با زاویه ای حدود 30درجه در محل تقاطع با خیابان اصلی عبور می کند و تقریبا با همین زاویه در سرتاسر روستا ادامه می یابد. روستای لزور دارای آب لوله کشی، برق، تلفن، گرمابه عمومی، دفتر مخابراتی و 6 شبکه تلویزیونی است ولی فاقد شبکه گازرسانی می باشد.

جمعیت روستا بیش از 2000 نفر است که در تابستان به بیش از 3500 نفر افزایش می یابد.

روستای لزور دارای یک کتابخانه است که در داخل مسجد جامع قرار دارد. مردم این روستا متدین به دین مبین اسلام و مذهب شیعه اثنی عشری هستند و بدلیل اعتقاد عمیقی که به دین مبین اسلام و ائمه اطهار دارند در تمامی اعیاد و مناسبتها حضوری پرشور دارند. این روستا دارای 2 باب مسجد به نام های مسجد جامع و مسجد علی بن ابی طالب (ع) و 3 حسینیه به اسامی پیرتکیه، تکیه بزرگ و سقاخانه است. مراکز آموزشی آن شامل سه باب مدرسه است که دوباب آن دخنرانه و یک باب پسرانه می باشد.

سالن چند منظوره روستا نیز حدود یکسال قبل تکمیل شده و مورد استفاده جوانان روستا قرار می‌گیرد. جوانان بیشتر به ورزشهای فوتبال و والیبال می پردازند. از نظر بهداشت و درمان هم دارای یک درمانگاه و خانه بهداشت است که در ورودی روستا قرار گرفته و ضمن خدمات رسانی به مردم لزور، به روستاهای همجوار بویژه روستای اهنز نیز خدمات ارائه می نماید.

بنا به اظهارات عموم مردم، سابقه آن به بیش از 400 سال پیش برمی گردد و دارای اماکن تاریخی متعددی است که مهمترین آن عبارتند از:

* امامزاده معصوم در سمت جنوب شرقی روستا. گرداگرد امامزاده را با دیواری محصور کرده و دو درب در ورودی و خروجی آن قرار داده شده است. بنای این امامزاده بسیار زیبا و شامل ستونی مربع‌شکل در وسط و 4 چشمه طاق در اطراف آن می باشد. بر بالای ستون مرکزی و در حدفاصل چهارچشمه طاق، گنبد مخروطی شکل با هشت ضلع تعبیه شده که نمای کلی امامزاده بواسطه آن از اطراف چشمگیر و نمایان می شود. مصالح بنا از سنگ لاشه و ملاط ساروج می باشد. قبر اصلی امامزاده مقابل درب ورودی و در سمت صحن غربی قرار دارد و شامل صندوق چوبی منبت کاری شده ای است که روی آن را با پارچه های سبزرنگ پوشانیده اند. این اثر ارزشمند در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

* برج نیمه در فاصله حدود 200متری جنوب غرب امامزاده معصوم. بقایای دوضلع از هشت ضلع و قوس گنبد بالای آن باقی است و بقیه قسمتهای آن تخریب شده است. احتمالاً این برج نیز مانند بسیاری ار برج های مقبره ای منطقه متعلق به قرون 7 یا 8 بوده است. به گفته پیرمردان، این برج محل نگهداری اموال امانتی بوده که وصیت کرده بودند آنها را جهت دفن نهایی به عتبات عالیات منتقل نمایند.

  * امامزاده خوشنام در منتهی الیه شمال غربی لزور جایی که روستا به صخره های سنگی منتهی می شود. داخل آن با دو قطعه سنگ بزرگ و جلو خان آن با احداث دیوار در طرفین و با پوشش تیرهای چوبی و لاشه های درخت شکل گرفته است. اهالی روستا به این امامزاده و معجزات آن اعتقاد زیادی دارند. پشت بام امامزاده از چند قطعه سنگ بزرگ که از ارتفاعات شمالی امامزاده فرو ریخته است پوشیده شده و گنبد سنگی مخروطی شکلی درست کرده است. این بنا متعلق به قرن 10 هجری می باشد.

* قلعه قل دوش که در شمال امامزاده خوشنام و بر صخره سمت راست تنگه ای که آب مصرفی روستا از آن تامین می شود قرار دارد.قل دوش دارای پلان مربع و با ابعاد 5/18 متر می باشد.در چهارگوشه این قلعه چهار برج قرار داشت و در فضای داخلی آن چند اطاق، راهرو و انباری بود که متاسفانه بخش اعظم آن تخریب شده و تنها دیوار گرداگرد آن با ارتفاع 5/1متر باقی مانده است. قدمت این بنا نیز به قرن 5 یا 6 هجری می رسد.

* پل سنگی که در مرکز روستا و با یک دهنه ساخته شده است و عمر آن به بیش از 150 سال می رسد. دهانه پل دارای قوس کامل گهواره ای است و روی آن را با قلوه سنگ کف رودخانه و ملاط ساروج سنگفرش کرده اند. در حال حاضر پل دیگری به موازات پل قدیمی بر روی رودخانه ساخته اند و وسایل نقلیه از روی آن عبور می کنند و از پل قدیمی بعنوان پیاده رو استفاده می شود.

روستای لزور از نظر فرهنگی و مذهبی، یکی از روستاهای پیشتاز در سطح منطقه است. وجود چندین هیات و تشکل فرهنگی و برگزاری مراسم منحصر به فرد مذهبی در تمامی مناسبتها این روستا را به مذهبی ترین روستای شهرستان تبدیل کرده است.

مردم روستای لزور در زمان جنگ همواره در جبهه ها حضور داشته و 20 شهید را به این انقلاب تقدیم نموده اند.

از نظر سیاسی نیز روستای لزور بسیار فعال بوده و در طی دو دوره اخیر انتخابات مجلس دو کاندیدا معرفی کرده است که در انتخابات 24 اسفند 86 (یعنی چند هفته قبل)، کاندیدای منتخب لزور نزدیک به 6000 رای کسب کرده است.

مردم روستای لزور از طریق کشاورزی و دامداری امرار معاش می کنند. زراعت روستا دارای 800هکتار اراضی آبی و دیم است که محصولات عمده آن سیب‌زمینی، گندم و جو می باشد. یونجه، اسپرس و  شبدر عمده ترین محصولات علوفه ای روستا به شمار می آیند.

حدود 100 هکتار باغ در روستا وجود دارد که انواع سیب درختی، گیلاس، گلابی و آلبالو از آن به عمل می آید. منبع اصلی آبیاری کشاورزی روستا، رودخانه فرح رود و چشمه های معجز و کهریز می باشند.

سال نو را به یکایک دوستان عزیزم تبریک عرض میکنم

 سالی پر از موفقیت و شادمانی برای همه عزیزان لزوری  آرزومندم

همواره موفق شادمان وپیروز باشید

لزور ،ای خاک تو اولین سجده گاه بندگی ام
به شهر که می ایم نیمی از دارائی هایم را در دامنه کوههایت به جای می گذارم یعنی تمام کودکی، سادگی ،خاطرات وجوانی ام را .اصلا انگار بی تو نیمی از وجودم همیشه گم شده است ودر تو است که خودم را پیدا می کنم ،در تو است که اعتبارم را، تبارم را ،ریشه ام را می یابم .در دامنه های توست که اشتیاق روزهای کودکی ام در من تکرار می شود ودر توست که تمامی خاطرات فراموش شده ام زنده می شود هر بار که به سوی تو روانه می شوم گوئی چون خورشید سپیده دم شادابی وزندگی در من اوج می گیرد ،ای زادگاه من !
تو تکه ای از ان بهشت پنهانی که خداوند انرا به ما چشاند ،با تو دیگر حجت _ فبای الائ ربکما تکذبان_ برما تمام شده است، با خاک توست که بند بند وجودمان محکم شده است ودر خاکهای تو بود که اولین سجده های بندگیمان را به درگاه خداوند فرستادیم . اینک بهار در راه است اما تو ای عروس بنشسته به ناز ،هنوز جامه سپید برفی ات را بر رخ تابانت کشیده ای وهنوز سوز سرمای دل انگیز تو در جان ودل نوید زندگی می بخشد تو همیشه اینگونه ای فصلهایت کمی دیر تر می ایند ودیر تر می روند واین خصلت زیبا رویان است، تو قوانین خاص خودت را داری، گوئی خداوند تو را به ناز دیگری افریده است .ای لزورهمیشه سرفراز ،ما فرزندان تو همیشه دلتنگ توایم دلتنگ کوچه های گلی وخانه های کاهگلی ات، دلتنگ مسجدهای کوچک وبزرگت، دلتنگ گلزار شهدای نور چشمی ات ،دلتنگ امامزادههای خاموش وساده ات ،دلتنگ چشمه های غریب هر کوه وبرزنت ،دلتنگ صدای اب هرازت ،شاهرگ وجودت، دلتنگ ....اما تو هنوز باشکوه ایستاده ای وما الان حتی دلتنگ بو ی اجر وسیمان وآهن خانه های نو ساخته ات هستیم وبا امدن بهار ما می ایم تادر تو سال را نو کنیم ،پدران ومادرانمان برکت وعیدانه هر سال نو را در تو به فرزندانشان هدیه می کنند .ما می ائیم
چشم به راهمان باش مثل همیشه

تقدیم به همه زنان ومردان لزور

 منبع : www.hasanabdoallahzadeh.blogfa.com